നിരോധിത നിധി

ആഴത്തിലുള്ള മുറിവാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. പക്ഷെ, കുറച്ച് നേരമായിട്ട് ഒരു സുരക്ഷിത താവളം നോക്കി അലഞ്ഞെന്ന് തോന്നുന്നു. ചോര ഒരുപാട് പോയ മട്ടാണ്. ബിക്രം ഭട്ന ദേവ്ജി സ്വാമിയുടെ പുസ്തകം അയാളുടെ കുപ്രചരണങ്ങൾ മണ്ടന്മാരായ വിശ്വാസികളിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു പ്രൊപഗൻഡയുടെ ഭാഗമാണെന്ന് പുസ്തമേള നടത്തുന്നവരോട് ഗർജ്ജിച്ചിരുന്ന അലെക്സീടെ നിഴൽ മാത്രമാണ് ഇതെന്ന് ഹനീഫിന് തോന്നി. അലെക്സി ബോധത്തിന്റെയും മയക്കത്തിന്റെയും നടുക്ക് കെടിയൊരു വരമ്പിലൂടെ വേച്ച് വേച്ച് എന്തൊക്കെയൊ പിച്ചും പെയ്യും പറയുന്നതായിട്ട് അയാൾക്ക് തോന്നി. കൈയ്യിൽ കിട്ടിയ ലുങ്കി ചുരുട്ടി അലെക്സിയുടെ പുറത്ത് വലതുഭാഗത്തുള്ള മുറിവിൽ അമർത്തിക്കൊണ്ട് അയാൾ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നതെന്താണെന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു.

“എല്ലാവരുടേയും ജീവിതം ഒരു വൃത്തമാണ്. തുടങ്ങിയ ബിന്ദുവിലെത്തുന്നൊരു നാൾ നിനക്കുമുണ്ട്. എല്ലാവരേയും പോലെ നീയും നീന്താൻ പഠിച്ചു. എത്തിയ നാടുകളുടെ രീതി ഉൾക്കൊണ്ട് നീന്തലിന്റെ ശൈലി മാറ്റി. ഇപ്പൊൾ കാലം നിനക്ക് തരുന്നവർക്കൊപ്പമെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഒടുക്കം ഉരുണ്ട ഭൂമി നിന്നെ തിരിച്ചെത്തിക്കും. അന്ന് നീ ഓർക്കും തുടക്കത്തിനും ഒടുക്കത്തിനും ഇടയ്ക്കത്തെ ചെയ്തികളെല്ലാം പാഴായെന്ന്. അന്ന് തുടങ്ങിയപ്പോൾ നിന്റെയൊപ്പം നീന്തിയവരുണ്ടാവില്ല നിന്നെ സമാശ്വസിപ്പിക്കാൻ. പ്രാർത്ഥിക്കാം, തിരകൾ അധികം ദുർഘടമാവാതിരിക്കാൻ.”

“എനക്കൊന്നും മനസ്സിലാവണില്ല. മനുഷ്യന് മനസ്സിലാവുന്ന ഭാഷേല് ഇപ്പൊ പറഞ്ഞതൊന്നൂടെ… എന്നോട് തന്നെയാണാ ഇങ്ങള് പറഞ്ഞത്? ഞാൻ ചന്ദൻ സാബിന്റെ ഡ്രൈവറാണ്. ഹനീഫ്. കഴിഞ്ഞ മലയാളി സമാജത്തിന്റെ പുസ്തകമേളയിൽ വെച്ച് കണ്ടിട്ടിണ്ട്. ഓർമ്മയില്ലേ?”

“സോറി. പൂർവ്വകാമുകിയോട് പറയാനുള്ളത് ഒന്ന് പറഞ്ഞ് നോക്കിയതാ. ഒരിക്കൽ എല്ലാം നേടിയിട്ടും സന്തോഷമെന്താന്ന് അറിയാതെ അവള് തകർന്ന് തരിപ്പണമാവുമെന്നും, എന്റെ അടുത്ത് വിഷമം പറയാൻ വരുമെന്നുമാരുന്നു ഞാൻ എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നത്. തോറ്റു. അവളവൾടെ ത്രി ബിഎച്ച്‌കെ ഫ്ലാറ്റിൽ ഒരുത്തന്റെ കൂടെ സുഖിച്ച് കഴിയുന്നു. ഞാൻ ദേ ഇങ്ങനൊരു ഗലിയിൽ ചാവാൻ കെടക്കുന്നു. എന്നാ പിന്നെ പറയാനുള്ളത് ഇന്നത്തെ എന്റെ ഭാഷേല് പറഞ്ഞ് ഒരു വിഡിയൊയിൽ അയക്കാമെന്ന് വെച്ചു…”

“ഈ ഭാഷ നിങ്ങള് ജെഎൻയു‌ക്കാർക്ക് മാത്രം മനസ്സിലാവുന്നതാണ് സാറെ. അതാ ഇങ്ങളൊക്കെ രാജ്യത്തിന് നന്മ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരാണെന്ന് ഞങ്ങള് ഭൂരിഭാഗം പാവങ്ങൾക്കും മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റാത്തത്. ഇങ്ങൾ ഇത്രയുമൊക്കെ പഠിച്ചിട്ടും ജീവിതത്തി തോൽക്കണതും. പച്ച മലയാളത്തീ സാറ് പറയ്… ഇപ്പൊ വേണ്ട.. ഇപ്പൊ സാറ് ഒരു മിനിറ്റ് ഈ തുണി മുറിവുമ്മേല് ഒന്ന് അമർത്തിപ്പിടിക്കീം. ചോര കൊറെ പോയെന്ന് തോന്നണു. ഞാൻ കൊറച്ചപ്പറത്തിള്ള വസീമിന്റെ പെങ്ങളെ വിളിച്ച് ബരാം. അവള് നഴ്സാ.. മൊഹല്ലയിലൊ ക്ലിനിക്കിലൊ കൊണ്ടുപോയാ വെട്ടിയവന്മാരറിയാതിരിക്കില്ല.”

“താൻ പോയാ പിന്നാര് വീഡിയൊ എടുക്കും? ഇവിടിരി. ചാവാനൊള്ള വെട്ടൊന്നുമല്ലാരുന്നു. ഡെറ്റോളൊ, സാവ്ലോണൊ അങ്ങനെ വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കിൽ എടുക്ക്. എനിക്ക് ഇതൊന്ന് തൊടയ്‌ച്ച് ക്ലീനാക്കണം..”

“അതൊന്നുമില്ല, ഗില്ലെറ്റിന്റെ ഷേവിങ് ലോഷനിണ്ട്. അത് മതിയൊ?”

മതി എന്ന് അലെക്സി തലയാട്ടി. ആട്ടിയാട്ടി അയാളുടെ തല മെല്ലെ അയാൾ കുനിച്ചിരുന്നു. രക്തം പോവുന്നേരം ബോധം പോവുന്നത് അപകടമാണെന്ന് ഹനീഫിനറിയാം. അയാൾ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. സ്വബോധത്തിലേക്ക് അലെക്സിയെ മടക്കിക്കൊണ്ടുവരാൻ.

“ഒരു ദോസ്തിനെ കൂടെ കാണാറിണ്ടല്ലൊ എപ്പഴും…”, ഹനീഫ് ഒരു ചൂണ്ടയിട്ട് നിർത്തി.

“കിച്ചൻ. അവൻ ജയിലിലാണ്.”

“ഇങ്ങൾടെ ബാച്ച് മൊത്തം ജയിലിലാണാ… അല്ലാത്തോര് ഇങ്ങനെ വെട്ടും കുത്തും കൊണ്ട് നടക്ക്ണു.”

“അല്ല… അല്ല. അവൻ വേറൊരു ടൈപ്പ് പേഴ്സണൽ കേസിലാണ്. കുടിച്ച് കഞ്ചാവടിച്ചിരുന്ന ഒരൂസം അവൻ പഴയ കോളേജ് ഗ്രൂപ്പിൽ പിള്ളേര് അവന്റെ പൂർവ്വകാമുകിയെ കളിയാക്കുന്നത് കണ്ടു. അവൾടെ തന്ത ഒരു പാസ്റ്ററ് അവളുടെ വിവാഹ ആലോചന പത്രത്തീ കൊടുത്തതാണ് വിഷയം. സുവിശേഷ വേല ചെയ്യുന്ന നായർ ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ടുള്ളവരിൽ നിന്ന് ആലോചനകൾ ക്ഷണിച്ച് കൊള്ളുന്നു എന്ന്. പണ്ട് ഹിന്ദു ആയകൊണ്ട് വീട്ടിൽ സമ്മതിക്കില്ലാന്ന് പറഞ്ഞ് കോഴ്സ് തീർന്നപ്പൊ കിച്ചനെ തേച്ചതാണവൾ. കിച്ചൻ അടിച്ച് ഫ്ലിപ്പാണല്ലൊ. അവൻ അവന്റെ… അല്ല ഒന്നുമില്ല.”

“അത് വരെ പറഞ്ഞിട്ട്.. എന്താ ഇണ്ടായെ..”

“അല്ല ഞാനതിപ്പൊ പറഞ്ഞാ ഞാൻ അവനെ ന്യായീകരിക്കുവാ എന്ന് താൻ പറയും…. പക്ഷെ ഞാൻ അവൾടെ പക്ഷം പിടിക്കത്തില്ല. ജാതി പറഞ്ഞ് കിച്ചനെ ഒഴിവാക്കീട്ട് അവൾക്ക് നായർ സമുദായത്തീന്ന് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ തുടങ്ങിയവനെ വേണമെന്ന്.”

“എന്താ ഓൻ ചെയ്തെന്ന് പറയുന്നിണ്ടാ നിങ്ങള്…”

“അടിച്ച് ഫ്ലിപ്പല്ലേ… അവൻ അന്നേരം വന്ന ആ കലിയില്… അവന്റെ മുണ്ട് പൊക്കി അടിയിലൊള്ളതിന്റെ ഫോട്ടൊ അവക്ക് അയച്ച് കൊടുത്തു. പിറ്റേന്ന് കരഞ്ഞ് കാല് പിടിച്ചിട്ടൊന്നും ഒരു കാര്യവുമൊണ്ടായില്ല. വല്യ കേസായി അത്.”

“പിന്നെ ആവാതിരിക്കുവൊ… നല്ല അറാമ്പിറപ്പ് കാണിച്ചിട്ട്..”

“അല്ല, പക്ഷെ അവളും അവൾടെ തന്തേം ചെയ്തതൊ?”

“അയ് ശരി. അപ്പൊ ഓല് ചെറ്റത്തരം കാണിച്ചാ ഇങ്ങള് അതിലും ചെറ്റകളാവ്വാ.. പിന്ന് ഇങ്ങളും ഓലും തമ്മിലെന്താ ബിത്യാസം?”

ആ പറഞ്ഞത്, അലെക്സിയുടെ അസ്ഥാനത്ത് എവിടെയൊ കൊണ്ടെന്ന് ഹനീഫിന് തോന്നിപ്പോയി. അയാൾ മൂകനായി താഴോട്ട് നോക്കി ഒരേയിരുപ്പാണ്. ഹനീഫിന് വീണ്ടും അപകടം മണത്തു. അയാളെ സംസാരിപ്പിക്കാൻ ഒരു ചോദ്യം ആന്വേഷിച്ച് അയാൾക്ക് ചുറ്റും അയാൾടെ കണ്ണ് പാഞ്ഞു. മുറിവിൽ തന്നെ അത് വന്ന് അവസാനിച്ചു.

            “ഇപ്പൊ ഇത് എന്തിന്റെയാ? പ്രധാനമന്ത്രിക്കെതിരെ കരിങ്കൊടി കാണിച്ചതിന്റെ ബാക്കി തന്നെയാണൊ?”

            “ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. എന്തിനാണെന്നൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടല്ലല്ലൊ ഒരത്തനും വെട്ടാൻ വരുന്നെ.”

ഹനീഫ് ഒന്ന് വാ പൊളിച്ച് നിൽക്കുന്നെങ്കിലും അമാന്തിക്കാതെ ഭാവം മാറ്റിക്കൊണ്ട് തുടർന്നു.

            “ഇപ്പൊ ഭരിക്കുന്നവര് തോറ്റാ പണ്ടത്തേവരല്ലെ? അത്… അവര് എമ്മാതിരി അഴിമതിയാർന്നു?”

“എതിർപ്പാർട്ടിക്കാരെ അഴിമതിക്കാരെന്ന് വിളിച്ചിട്ട് അഴിമതിക്ക് വളം വെച്ച് കൊടുക്കുന്ന ഒരു ഏർപ്പാട് ഇപ്പൊ ഒള്ളവര് പാസ്സാക്കിയിട്ടൊണ്ട്. എലക്റ്ററൽ ബോണ്ട്. അനോണിമസ് ആയിട്ട് ഒരു പാർട്ടിക്ക് വേണ്ടി എത്ര വേണെങ്കിലും ഈ വഴി കൊടുക്കാം. എന്ന് വെച്ചാ, അവർക്കിപ്പൊ ഒരു കാര്യം സാധിക്കാനൊണ്ടെങ്കിൽ ഇത് വഴി ഭരണകർത്താക്കളെ വാങ്ങിക്കാം. ഒരു പുല്ലനും തിരിച്ച് ഇതിന്റെ പുറകിലെ കള്ളക്കഥ പൊറത്ത് കൊണ്ടുവരാൻ ഒക്കത്തില്ല. സുപ്രീം കോടതി അത് തടഞ്ഞില്ലെങ്കി നമ്മളെ എല്ലാം വലിപ്പിക്കും.”

“അതിപ്പൊ മറ്റവന്മാര് ഭരണത്തേല് കേറിയാല് ഓൽക്കും ഗുണം ഇണ്ടാക്കണ പരിപാടിയാണല്ലൊ. ഓല് കോറെ വാരും.”

“ഹാ! അതിന് ഇവര് ഭരിക്കുമ്പൊ ഇത്രയധികം ലാഭമൊണ്ടാക്കിയാ, ഇവര് എലക്ഷന് അതിലൊരംശം എറിഞ്ഞ് ഭരണം തിരിച്ച് പിടിക്കത്തില്ലാന്ന് എന്താ ഒറപ്പ്?”

അത് ഹനീഫിലുണ്ടാക്കിയ മാറ്റവും ചെറുതല്ല. അയാൾ ആലോചനയിലാണ്ടു. ആലോചനകൾ അയാളെ വരിഞ്ഞ് മുറുക്കിയതോടെ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ തളർച്ച ബാധിച്ചെന്നപോലെ നിലത്തിരുന്നു. ആ കുഞ്ഞ് മുറിയിൽ ആകെയുള്ള സ്റ്റൂളിൽ ഇരിക്കുന്ന അലെക്സിയുടെ പാദത്തോട് ചേർന്ന്, ഗുരു ശിഷ്യന്റെ കാൽക്കീഴിൽ ഇരിക്കുന്ന പോലെ ഇരുന്നു.

       “ഇങ്ങളെന്താ ഈ പറയണെ.. അങ്ങനൊക്കെ ഓൽക്ക് എങ്ങനെ….?”

       “അതെന്താണ്? സിബിഐയും എൻഫോഴ്സ്മെന്റ് ഡയറക്റ്ററേറ്റും വരെ അവരുടെ കൈയ്യിലാണെന്നാണ് പലതും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതല്ലാതെ ബാക്കിയൊക്കെ പണ്ടേക്ക് പണ്ടേ…”

ഹനീഫിന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് മേടിച്ച ഷേവിങ് ലോഷനിൽ കുറച്ച് ആ കൈലിമുണ്ടിലാക്കി മുറിവിൽ അമർത്തിയതിന്റെ നീറ്റൽ ആ മുറിവ് കൊടുത്തിരുന്ന വേദനയ്ക്കും മുകളിലായിരുന്നു. പക്ഷെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന കാര്യത്തിന്റെ പ്രസക്തി കൊണ്ടാവണം, നീറ്റലിനെ മറികടന്ന് മുറിഞ്ഞുപോയ വാക്ക് ഉപേക്ഷിച്ച്, പറഞ്ഞ് വന്നത് പൂർത്തിയാക്കി.

            “സൊഹ്റാബുദ്ദീന്റെ കൊലപാതകത്തിലേത് തൊട്ട് ജസ്റ്റിസ് ലോയയുടെ മരണത്തിന് പിന്നിലെ ദുരൂഹത വരെ ദുരൂഹതയായിത്തന്നെ തുടരുന്നില്ലെ? കലിഖൊ പൂലിന്റെ ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പിനെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും കാര്യമായ അന്വേഷണം നടന്നെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടൊ? ശബ്ദമുയർത്തുന്നവരെല്ലാം, ഗൗരി ലങ്കേഷ് വരെ തോക്കിനിരയായും തീരുന്നു.”

“ഗൗരി ലങ്കേഷിന്റെ കാര്യേ നിക്ക് അറിയു. അത് മതഭ്രാന്തന്മാരാ കൊന്നെന്ന് തെളിഞ്ഞല്ലൊ?”

“അതുകൊണ്ട് തീർന്നോ? വെടി വെച്ചവൻ പറഞ്ഞത്, അവരുടെ മതത്തെ രക്ഷിക്കാൻ ഒരാളെ കൊല്ലണമെന്ന് പറഞ്ഞു, അതുകൊണ്ട് കാഞ്ചി വലിച്ചു, എന്ന്. ആയിരക്കണക്കിന് വർഷത്തെ പഴക്കമുള്ള ഒരു മതത്തെ തകർക്കാൻ ആ സ്ത്രീയ്ക്ക് കഴിയുമായിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്രയും കൊല്ലം എങ്ങനെ നിലനിന്നു? കൊലയാളി പിടിയ്ക്കെപ്പെട്ടെങ്കിലെന്ത്, ആ തീവ്രവാദത്തിലൂടെ ഭയം വിതയ്ക്കാനായില്ലെ അവർക്ക്? പാവങ്ങൾ അവരുടെ ശബ്ദം മറക്കാൻ ശ്രമിക്കും. ഊമയായ് എല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും അനുഭവിച്ചാൽ ജീവിക്കാനെങ്കിലും വിടുമെന്ന് കരുതും അവര്.”

“നോട്ട് നിരോധനം, ജി.എസ്.റ്റി, ഇന്ധന/പാചകവാതക വില, ഇതൊന്നും അല്ലാതെ സാധാരണക്കാരെ ബാധിക്കുന്ന ഒന്നും ഇല്ലല്ലൊ. അതാ ആരും…”

“ആര് പറഞ്ഞു? 4000 കോടി രൂപയ്ക്ക് പരസ്യമൊക്കെ കൊടുത്ത് പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നതാണ്. റ്റു കവർ അപ് എവരി തിങ്. പ്ലാനിങ് കമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ട്സ് എന്ന സംഭവമിപ്പൊ ഇല്ല. ഗവണ്മെന്റിന്റെ ഓരൊ സ്കീമും ഓഡിറ്റ് ചെയ്തിരുന്നതും, എങ്ങനെ എല്ലാം നടക്കുന്നു എന്ന് പുറം ലോകം അറിഞ്ഞിരുന്നതും ഈ റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ടായിരുന്നകൊണ്ടാണ്. സിഎജി റിപ്പോർട്ട് ഒക്കെ വരാൻ നീലക്കുറിഞ്ഞിക്ക് പൂക്കാൻ വേണ്ട സമയമൊക്കെ എടുത്തെന്ന് വരും. ഇതിപ്പൊ സർക്കാരെന്ത് പറയുന്നൊ അത് വിശ്വസിക്കണം. നീതി ആയോഗ് ഒക്കെ ചുമ്മാ ഒരു ഓവർറേറ്റഡ് പിആർ ഏജൻസിയല്ലെ. മേക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ, സൻസാദ് ആദർശ് ഗ്രാം യോജന, സ്കിൽ ഡെവലപ്പ്മെന്റ് ഒക്കെ മൂഞ്ചിയിരിക്കുവാ.. പക്ഷെ പുറത്തറിയാൻ കൊറെ വൈകും. ഫസൽ ബീമാന്ന് പറഞ്ഞൊരു സ്കീമൊണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ജനങ്ങൾക്ക് കൊണം ഒണ്ടായില്ലേലും ഇൻഷൊറൻസ് കമ്പനിക്കാര് ലാഭമൊണ്ടാക്കുന്നൊണ്ട്. ഇനിയും വേണൊ… കർഷകര് എല്ലാം ആത്മഹത്യ ചെയ്ത് തീരാറായി. അറിഞ്ഞാരുന്നൊ? തൊഴിലില്ലായ്മ നിങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന വിഷയമല്ലെ? ഏറ്റവും പുതിയ ആനുവൽ സ്റ്റാറ്റസ് ഓഫ് എഡുക്കേഷൻ റിപ്പോർട്ട് അനുസരിച്ച് ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളുകളുടെ അവസ്ഥ പരിതാപകരമായിക്കൊണ്ടിരിക്ക്യാണ്. ആരോഗ്യരംഗത്ത് ആയുഷ്മാൻ ഭാരത് എന്ന് പറഞ്ഞ മറ്റൊരു ഇൻഷൊറൻസ് സ്കീം അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും വന്നില്ല…അമേരിക്കേല് പരീക്ഷിച്ച് തോറ്റതാണ് ഇതൊക്കെ തന്നെ…മൈക്കൽ മൂറിന്റെ സിക്കൊന്ന് പറഞ്ഞൊരു ഡോക്യുമെന്ററിയൊണ്ട്… എന്താ ഇക്കാ, മതിയായൊ? ഐ ക്യാൻ കീപ്പ് ഓൺ ടോക്കിങ് ദെയർ കവർ അപ്സ്.”

ഹനീഫ് ഒന്നും പറയുന്നില്ല. ഒന്നും. കുനിക്കാവുന്നതിന്റെ പരമാവധി തല കുനിച്ച് സിമന്റ് തറയുടെ സുഷിരങ്ങൾ പഠിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നിപ്പോവും. ഒരുപാട് നേരം പിന്നെ അനങ്ങിയില്ല. പിന്നീട് എപ്പൊഴൊ വേദന സഹിക്കാനാവാതെ ഞെരിപിളി കൊള്ളുന്ന അലെക്സിയുടെ കഷ്ടപ്പാട് കേട്ട് എണീറ്റു.

            “ഇനിയെങ്കിലും ഞാൻ പറേണത് ഒന്ന് കേക്ക്. ഞാൻ സുഹാനയെ വിളിച്ച് വരാം. ഓള്ക്ക് മുറിവുമ്മേല് ചെയ്യാൻ പറ്റണത് ഓള് ചെയ്യട്ടെ.”

            “ഇപ്പൊ വേണ്ട. ഇപ്പൊ രക്തം പോവുന്നൊന്നുമില്ല. ഓടുന്ന വഴി പുറകിൽ അവന്മാര് വീശിയത് കൊണ്ടതാ. ആദ്യമൊന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞ് പോലുമില്ല. പിന്നെ എപ്പൊഴൊ ടീഷർട്ട് ചുവന്ന് കണ്ടപ്പഴാ… ഇപ്പൊ കൊഴപ്പമില്ല. എനിക്ക് ഇതൊന്ന് ചുറ്റിക്കെട്ടാൻ പാകത്തിനൊരു തുണി വേണം. നിങ്ങൾടെ അലമാരിയിൽ എനിക്ക് ഇടാൻ പാകത്തിന് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും. അവന്മാരൊക്കെ പോയിക്കാണും. തിരിച്ച് പോണം. നാളെ എനിക്കൊരു വൈവ ഒള്ളതാ. ചെന്നില്ലെങ്കിൽ പ്രശ്നമാ… എന്തെങ്കിലും ഒരു കാരണം നോക്കി ഇരിക്കുവാ എല്ലാ അവന്മാരും കൂടെ എന്നെ പൊറത്താക്കാൻ..”

“ഹമീദ് മറന്ന് വെച്ച ഒരു ഷർട്ടും മുണ്ടുമിണ്ട്. അത് തരാം. അതല്ലാതെ ബാക്കി ഇള്ളത് തന്നാ പിന്നെ ഞാൻ ഇതിട്ട് നാളെ പണിക്ക് പോണ്ടിവരും.”

“അവന്റേത് മതി.”

തിരിച്ച് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയ അനിയന്റെ ഷർട്ടും മുണ്ടുമായി മടങ്ങി വന്ന ഹനീഫ് കാണുന്നത് നിലത്ത് കിടക്കുന്ന അലെക്സിയെ ആണ്. ബോധം പോയിട്ടില്ലെന്ന് ഹനീഫ് ഉറപ്പ് വരുത്തി, പക്ഷെ വയ്യ. ഇനി തുടർന്നാൽ അയാളുടെ ജീവൻ പോവുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്. താങ്ങി എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വെള്ളം കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പൊ അലെക്സി വേച്ച് വേച്ച് ചിരിച്ചെന്ന് വരുത്തി.

            “ചാവാൻ പോവുന്നവർക്ക് വെള്ളം കൊടുക്കണമെന്ന് ഖുറാനിൽ പറഞ്ഞിട്ടൊള്ളകൊണ്ടാണൊ?”

            “അതാ ഇപ്പൊ ഇങ്ങക്ക് തോന്നിയെ? ചോരയില്ല ദേഹത്ത്. ഇവിടെ തരാൻ… ആ ഇതെ ഇള്ളു.”

ഇതിനിടയിൽ കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ വാതിലിൽ ആരൊ മുട്ടാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ചധികം കൈകൾ വന്ന് വാതിലിൽ വീഴുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാണ്. വാതിൽ തുറക്കാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്ന മുറവിളി കൂട്ടുന്ന ഒരുപറ്റം കലിപൂണ്ടവരെ രണ്ടുപേരും മനസ്സിൽ കണ്ടു. രണ്ടുപേരുടെയും മുഖം വിളറിത്തുടങ്ങി, പക്ഷെ ഹനീഫിന്റെ മുഖഭാവം മാറി. അയാൾക്ക് അറിയാം എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന്.

“ഞാൻ സുഹാനയെ വിളിച്ചിട്ട് വരാ. ഇങ്ങള് അടുക്കളേല് ഗ്യാസ് കുറ്റികൾടേം ബിരിയാണി ചെമ്പിന്റെം പൊറകില് ഇരിക്കീം.”

“സുഹാന അവൾടെ വീട്ടി കെടന്ന് ഒറങ്ങട്ടെ. അതിനെ എന്തിനാ ഈ കോപ്പിന്റെ എടയിലേക്ക് വിളിക്കുന്നെ?”

“ഇങ്ങള് വന്ന് വാതിൽക്കല് മുട്ടിയ നേരം തൊട്ട് ഓള് ആടെ ഗ്യാസ് കൊറ്റ്യോൾടേം ചെമ്പിന്റേം ബാക്കില് കൂനിക്കൂടി ഇരിക്ക്യാണ്. ഇനിയിപ്പൊ ഓളെ ഇങ്ങോട്ട് എറക്കി ഇങ്ങളെ അവടെ ഇരുത്താം. ഓള് ഇള്ളകൊണ്ടാണ് ന്റെ റൂമില് വെട്ടമെന്ന് ഓലോട് നൊണ പറയാല്ലൊ.”

“മഹാ പാപീ…”

ഹനീഫ് കട്ടിലിനടിയിൽ കിടന്ന സുഹാനയുടെ സാരിയും ബ്ലൗസും എല്ലാമെടുത്ത് അലെക്സി നിലത്ത് ഒഴുക്കിയ ചോരയ്ക്ക് മേൽ ഇട്ടു. എന്നിട്ട് അലെക്സിയേയും വിളിച്ച് അടുക്കളയിൽ കയറി, ഗ്യാസ് കുറ്റികളുടെ പുറകിൽ നിന്ന് സുഹാനയെ വിളിച്ചിറക്കി. ഒരു പാവാടമാത്രം ധരിച്ച് സിങ്കിന്റെ അടിയിൽ പതുങ്ങിയിരുന്നിരുന്ന അവൾ, കൈയ്യിൽ ചുരുട്ടി കൂട്ടിയ ബാക്കി അടിവസ്ത്രങ്ങളും കൊണ്ട് മാറ് മറച്ച് ഇളിഭ്യയായി പുറം തിരിഞ്ഞ് നിന്നു. അവളെ വിളിച്ച് അപ്പുറത്തെ മുറിയിലെ കട്ടിലിൽ പുതപ്പിനടിയിലേക്ക് കിടത്തിയിട്ട് ഹനീഫ് തിരിച്ച് അലെക്സിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന്, അയാളെ സിങ്കിനടിയിൽ കയറാൻ സഹായിച്ചു. എന്നിട്ട് ആദ്യം ചെമ്പ് വലിച്ച് നീക്കി മുന്നിൽ വെച്ചു, പിന്നെ 3 ഗ്യാസ് കുറ്റിയും.

            “നിങ്ങളെ നിങ്ങൾടെ മോൾടെ പ്രായമൊള്ള ഒന്നിന്റെ കൂടെ കാണുമ്പൊ തന്നെ അവർക്ക് എളകും. ആ കൊച്ചിനെ ഇന്ന് അവമ്മാര്…. അവമ്മാരടെ കൈയ്യീ ഒരു വല്യ പൊതി ഗോമാതാവും കാണും. അതിവിടെ വെച്ചിട്ട് നിങ്ങളെ തല്ലിക്കൊല്ലാൻ.”

            “ഇങ്ങള് പേടിക്കാതിരി. മേ ഹൂ നാ…മേ സൗദാ കരൂംഗാ.. ഓല് കൊണ്ടുവന്ന ബീഫൊക്കെ… അയിലും വല്യ പെരിന്നാള് ഞമ്മളെത്ര കൂടീരിക്ക്ണു…”

ഇതും പറഞ്ഞ് അപ്പുറത്തേക്ക് പോയി. അലെക്സിക്ക് കേൾക്കാം, സുഹാനയോട് ആ പാവാടയും ഊരി കട്ടിലിനടിയിലേക്ക് ഇട്ടിട്ട് പുതച്ച് കിടന്നോളാൻ പറയുന്ന ഹനീഫിനെയും വാതിൽ ഇപ്പൊ ചവിട്ടി പോളിക്കുമെന്ന് ആക്രോശിക്കുന്ന അപരിചിതരേയും.

ഹനീഫിന്റെ ധൈര്യം എന്ത് കണ്ടിട്ടാണെന്ന് മനസ്സിലാവാതെ അലെക്സി ആ അടുക്കള ഒന്ന് പഠിച്ചു. ബ്ലാക്കിന് വിൽക്കാൻ വെച്ചിരിക്കുന്ന 4-5 ഗ്യാസ് കുറ്റികൾ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കാൻ പാകത്തിനില്ല അതിന്റെയകത്ത്. പിന്നെയുള്ളത് ഭീമാകാരമായ ബിരിയാണി ചെമ്പാണ് അതിൽ എന്തൊ ഐസിട്ട് വെച്ചിരിക്കുകയാണെന്ന് ചെമ്പിന് പുറത്ത് ഒലിക്കുന്ന വെള്ളം കണ്ടാലറിയാം. അതിലെന്താണെന്ന് അതിന്റെ അടപ്പ് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പൊക്കി നോക്കി. പ്ലാസ്റ്റിക് സീൽ കോട്ടിങുള്ള പത്തിരുപത്തിയഞ്ച് പ്ലാസ്റ്റിക് പെട്ടികളിൽ വെട്ടിനുറുക്കി ക്ലീൻ ആക്കിയ ബീഫ് കഷ്ണങ്ങൾ. മലയാളി കുടുംബങ്ങൾക്ക് കൊടുക്കാൻ വെച്ചിരിക്കുന്ന കിലൊ കണക്കിന് നിരോധിത നിധി.

തലയിൽ എവിടെയൊ മിന്നൽപ്പിണർ കൊണ്ടതുപോലെ അലെക്സി തരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, അപ്പുറത്ത് ഒന്നും അറിയാത്ത ഭാവം മുഖത്ത് വരുത്തി ഹനീഫ് വാതിൽ തുറന്നു.




ഒരു സിനിമ ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ മറ്റൊരു സിനിമ കാണാൻ ശ്രമിക്കില്ലാത്തവരായിരുന്നു പണ്ടുള്ള ക്ലാസിക് മഹാരഥന്മാർ. എഴുത്തിലും ഇങ്ങനെ തന്നെ. അതിനെ ശരി വയ്ക്കുന്ന ഒരു തെറ്റാണ് ഈ കഥ. എഴുതി തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാണ് ശിവം ശങ്കർ സിംഗ് എന്ന പഴയ ബിജെപിക്കാരൻ എന്തുകൊണ്ട് പാർട്ടി വിടുന്നെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയ ലേഖനം വായിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് എന്ത് പറ്റി, എന്റെ കഥയുടെ സിംഹഭാഗം ആ ലേഖനം കൈയ്യടക്കി. അത് വായിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ മറ്റെന്തൊ ആവേണ്ടിയിരുന്ന കഥയാണ്. വിധി ഇതായിരുന്നു.

~ G

Advertisements

കരടിക്ക് പനിയാണ്

നിങ്ങൾക്ക് ദിവാകര കൈമളിനെ അറിയില്ല. പിന്നെ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ അന്യായം പറഞ്ഞ് പരത്തുന്നത്? ഞാൻ പറഞ്ഞ് തരാം മാഷിന്റെ കഥ. പക്ഷെ അറിഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞ്… നിങ്ങളെനിക്കൊരു വാക്ക് തരണം. സത്യം പുറത്തറിയരുത്. അറിഞ്ഞാൽ തകരാൻ പോവുന്നത് ഒരുപാട് പേരുടെ സ്വപ്നമാണ്.

കരടി കൈമൾ, അതായിരുന്നു മാഷിന്റെ വട്ടപ്പേര്. കറുത്തിരുണ്ട രോമാവൃതമായ ശരീരത്തിനുടമ. ചെവിയിൽ നിന്ന് വരെ ആന്റിന പോലെ പുറത്തേക്ക് വളർന്ന് നിൽക്കുന്ന രോമങ്ങൾ. ഇതിനൊക്കെപ്പുറമെ, വീരപ്പന്റെ മീശ പോലും അങ്ങേരുടെതിനെ വെച്ച് നോക്കിയാൽ ചെറുതായിരുന്നു ഒരു കാലത്ത്. അതുകൊണ്ടൊക്കെ കിട്ടിയ പേരാണ് കരടി കൈമളെന്ന്. ഒരു യു.പി. സ്കൂൾ ഹെഡ്മാസ്റ്റർക്ക് അങ്ങനെ ഒരു പേര് അലങ്കാരമായതുകൊണ്ട്, രഹസ്യമായി അത് കേട്ട് സന്തോഷിച്ചിരുന്നു. ഇരട്ടപ്പേര് വിളിച്ചവരെ സ്കെയില് കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് ചന്തിക്ക് പിച്ചി തൊലിയെടുത്തിരുന്നെങ്കിലും, പിള്ളേര് റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ് അയാൾ മനസ്സ് തുറന്ന് ചിരിച്ചിരുന്നു. കാരണം ചിരിയൊക്കെ സ്കൂളിലെ പറ്റിയിരുന്നുള്ളു അയാൾക്ക്. വീട് എന്നും മൂകമാണ്.

ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ പ്രമേഹം വന്ന് മെലിഞ്ഞ് ഉണങ്ങിയ ഭാര്യ വനജയിൽ അയാൾക്ക് വൈകി ഉണ്ടായ പെൺകുഞ്ഞിന് ഓട്ടിസമാണ്. തന്മയീഭാവശക്തി ഇല്ലാതായി പോവുന്നതെന്നൊക്കെ വേണമെങ്കിൽ അതിനെ വിളിക്കാം. അങ്ങനെ വലിയ മാരക രോഗമൊന്നുമല്ല. പക്ഷെ, അങ്ങനെ ഒരു കുട്ടിക്ക് ഒരുപാട് അധികം പ്രത്യേക കരുതലും സംരക്ഷണവുമൊക്കെ വേണം. അവൾ സമൂഹത്തെ എങ്ങനെ നേരിടുമെന്നുള്ളത് വലിയ ഒരു സമസ്യയായിരുന്നു. അതിന് പ്രത്യേക ട്രയിനിങും കാര്യങ്ങളുമൊക്കെയുള്ള ഒരു സ്കൂളിൽ വിട്ട് പഠിപ്പിക്കണം അതിനുമാത്രം വരുമാനമൊന്നും ഒരു യുപി സ്കൂൾ അധ്യാപകന് സർക്കാർ കൊടുത്തിരുന്നില്ല. എങ്കിലും ഉള്ളത് നുള്ളിപ്പെറുക്കി അയാൾ എല്ലാ മാസവും വട്ടമെത്തിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ അയാളുടെ സർവ്വീസ് തീർന്നതും അതിനും പ്രശ്നമായി.

വരുമ്പൊ എല്ലാം കൂടി ഒന്നിച്ച് വരുമെന്ന് പറഞ്ഞത് വളരെ ശരിയായി. വനജയ്ക്ക് അസുഖം കൂടി ഒരു ദിവസം എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് സൃഷ്ടാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങേണ്ടി വന്നു. ഒരു സൂചനയും തരാതെയുള്ള ഭാര്യയുടെ വിയോഗം മാഷിന് താങ്ങാവുന്നതിനുമൊരുപാട് അപ്പുറത്തായിരുന്നു. മകൾ തംബുരുവിനാണെങ്കിൽ അമ്മയായിരുന്നു ലോകം. വനജയില്ലാതെ അവളെ എങ്ങനെ സ്കൂളിനപ്പുറത്തേക്ക് വിടും? ഇനിയെന്ത് എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോഴാണ് തംബുരു പോയിരുന്ന സ്കൂളിലെ സിസ്റ്റർ ലിജി ഒരു വഴി കാണിച്ച് തന്നത്.

സിസ്റ്റർ മുഖേന ഓട്ടിസമുള്ളവർക്കായി നടത്തുന്ന ഒരു സ്ഥാപനത്തിൽ തംബുരുവിന് പ്രവേശനം കിട്ടിയെങ്കിലും, കൊച്ചിയിൽ നിർത്തി പഠിപ്പിക്കാനുള്ള ചിലവും കാര്യങ്ങളും ഒത്ത് വന്നില്ല. റിട്ടയറായ മാഷിനെ അകമഴിഞ്ഞ് സഹായിക്കാൻ പാകത്തിന് സുഹൃത്തുക്കളില്ലായിരുന്നു. അവൾ പലതും വളരെ പെട്ടെന്ന് പഠിച്ചെടുത്തിരുന്നതുകൊണ്ടും കണക്കിൽ അനുഗ്രഹീത കഴിവുള്ളതുകൊണ്ടും, ഈ ബ്രിഡ്ജ് കോഴ്സ് കൂടെ ചെയ്താൽ അവൾ എല്ലാരെയും പോലെ സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാൻ പഠിക്കുമെന്ന് മാഷ് വിശ്വസിച്ചു.

ആദ്യ മാസത്തെ ഫീസ് കൊടുത്തത് വളരെ മനോവേദനയോടെ ബാങ്കിലിട്ടിരുന്ന ഫിക്സഡ് ഡെപ്പോസിറ്റ് പിൻവലിച്ചുകൊണ്ടാണ്. അടുത്ത മാസത്തേക്ക് എന്ത്? അത് കഴിഞ്ഞ് എന്ത്? ഒരു നിശ്ചയവുമില്ല. ആകെയുള്ള ആറ് സെന്റ് സ്ഥലവും വീടും പണയം വെച്ചാൽ ഒരു കാലത്തും തിരിച്ചെടുക്കാനൊക്കില്ല. പിന്നെ എവിടെ പോയി കിടക്കും. ആത്മഹത്യയാണ് പോംവഴിയെന്ന് ആലോചന വന്നതാണ്. പക്ഷെ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ തന്നെ സഹായിക്കാൻ പോലും ആരും കൂട്ടാക്കാത്ത സ്ഥിതിക്ക്, തന്റെ സൂക്കേടുള്ള കുട്ടിയെ ആരും എല്ലാ സൗകര്യവും നൽകി പോറ്റി വളർത്തില്ലെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നിക്കാണണം. എല്ലാരും ഒരു വിഷമഘട്ടത്തിൽ ഒറ്റപ്പെടുത്തിയതിൽ വിഷമിച്ചിരുന്നപ്പോഴാണ്, ഒറ്റപ്പെടുത്തിയവരെല്ലാം മറ്റൊരു ദുരന്തത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടത്. നിപ്പ് വൈറസ് ബാധ.

ചങ്ങരോത്ത് സൂപ്പിക്കടയിൽ നിന്ന് പനി കൂടി മരിച്ച പയ്യന്റെ അനിയനേയും പനി കൊണ്ടുപോയതോടെ നാട്ടിൽ ഡെങ്കിയും മലേറിയയുമൊക്കെ വീണ്ടും വരുന്നെന്ന ബോധവത്കരണം പലയിടത്തും തുടങ്ങി. പക്ഷെ വിവരമുള്ള ഭിഷ്ഗ്വരന്മാർ കണ്ടെത്തി ഇത് നമ്മൾക്ക് പരിചയമുള്ളതൊന്നുമല്ലെന്ന്. അതിലും കൊടിയ വിഷമാണെന്ന്. പതിയെ പാലേരിയിലും പേരാമ്പ്രയിലും ഒക്കെ അസുഖം പടർന്ന് പന്തലിച്ചു. അങ്ങാടിയും സകല തെരുവോരങ്ങളും അമ്പലപ്പറമ്പുകളും എല്ലാം ഒഴിഞ്ഞ് മനുഷ്യവാസമില്ലാത്ത പരുവമായി.

ഒരു രോഗിയെ ചികിത്സിക്കാൻ സഹായിച്ച നഴ്സിന്റെ ജീവൻ കൂടെ വൈറസ് കൊണ്ടുപോയതോടെ ലോകം മൊത്തം പേരാമ്പ്രയെ ഭീതിസ്വപ്നമായി കണ്ട് തുടങ്ങി. ഒരുപക്ഷെ മാനവരാശിയുടെ മൊത്തം അന്ത്യം പേരാമ്പ്രയിൽ നിന്നാവാം എന്ന് വരെ പറഞ്ഞ് പരത്തി വെറുപ്പിച്ചു. ഇതിനിടയിൽ മതസ്പർദ്ധ പരത്തുവാൻ നോക്കിയവരും ഇല്ലാതില്ല.

ചെങ്ങന്നൂർ ഇലക്ഷൻ കഴിഞ്ഞതും, ധന സഹായങ്ങൾ അനുവദിക്കുന്നതിൽ ഇലക്ഷൻ കമ്മീഷൻ മുന്നോട്ട് വെച്ചിരുന്ന നിബന്ധനകൾ നീങ്ങി. നിപ്പയെടുത്ത ജീവനെല്ലാം സർക്കാർ ധനസഹായം പ്രഖ്യാപിച്ചു. അത് ആരിലും സന്തോഷമുണ്ടാക്കിയില്ല. അവർക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവരുടെ ജീവന് പകരമെന്നോർത്ത് ജീവിക്കാനുള്ള ഗതികേടിനെപ്രതി ഒരു തരി ചിരി പോലും ഇല്ലാതെ അവർ ജീവിച്ചു. മാഷിന്റെ മുഖം മാത്രം പ്രകാശിച്ചു. പതിവിലും പതിന്മടങ്ങ്.

നിപ്പാ ബാധിച്ച് മരിച്ചാൽ, യുണൈറ്റഡ് ഇൻഷുറൻസുകാർ വലിയൊരു തുക തന്റെ മകളുടെ പേരിലാക്കും. അതിന്റെ പുറമെ സർക്കാറിന്റെ ധനസഹായവും കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ, തംബുരുവിന് ഇപ്പോഴുള്ള ബ്രിഡ്ജ് കോഴ്സും, അത് കഴിഞ്ഞ് ഇഷ്ടമുള്ള പ്രൊഫഷണൽ കോഴ്സിന് പോവാനുമുള്ള വകയുണ്ടാവും.

വനജ എന്തൊക്കെ നോക്കിയിട്ടും നിർത്താൻ സാധിക്കാതിരുന്ന മാഷിന്റെ കുടി, സ്വമനസ്സാലെ മാഷ് നിർത്തി. കൈവിറ വരുമ്പോൾ രാമനാമം ചെല്ലാൻ തുടങ്ങി. എന്താ കാര്യം? ആൽക്കഹോൾ ഉള്ള ശരീരത്തിൽ നിപ്പാ വൈറസ് പെട്ടെന്ന് പരക്കില്ലെന്ന വാർത്ത സഹപാഠികളുടെ വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ വായിച്ചു. അത്ര തന്നെ!

മരണപ്പെട്ടവരിൽ നിന്ന്, അവരുടെ അടക്കത്തിന് പോയവർക്ക് പകരുന്നെന്ന് പത്രത്തിൽ വായിച്ചതോടെ അതായി മാഷിന്റെ പിടി വള്ളി. എല്ലാരുടേയും വീട്ടിൽ പോയി. ഒരുപാട് കാലത്തെ പരിചയമുണ്ടായിരുന്ന പോലെ എല്ലായിടത്തും പടർന്ന് പന്തലിച്ച് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ വൈറസ് ബാധിച്ച് മരിച്ചവരെ അടക്കം ചെയ്യുന്നത് സർക്കാരും ഡോക്ടർമാരും ഏറ്റെടുത്തതോടെ, മാഷ് തോറ്റു. എല്ലാ ബന്ധുമിത്രാദികളെയും കണ്ട് വിഷമം കേട്ടിരുന്ന് കൈ കൊടുത്ത് പിരിഞ്ഞതുകൊണ്ട് ആകെയുണ്ടായ ഗുണം ഒറ്റപ്പെടൽ മാറിയെന്നതാണ്. അയാൾ സംസാരിച്ചവരെയെല്ലാം ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ മറന്നില്ല. അവരിൽ പലരും പറഞ്ഞത്, നാട്ടുകാരും നേതാക്കന്മാരും നാട് വിട്ട് ഭീതിയോടെ നോക്കാൻ തുടങ്ങിയ കാലത്ത് അവതരിച്ച പുതിയ നന്മ മരമായാണ്. ഒരു പ്രശ്നം വരുന്നേരം കൂടെ നിൽക്കുന്നവരിലാണല്ലൊ മനുഷത്വപരമായ ഗുണങ്ങൾ കാണാനൊക്കുന്നത്.

പല വീടുകളിലേയും കിണറുകളെല്ലാം മൂടാൻ സർക്കാർ ഉത്തരവിട്ടത് മാഷ് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അതിനടുത്തേക്കൊന്നും ആരും അടുപ്പിച്ചതുമില്ല. സ്വന്തം വീട്ടിലെ കിണറിനകത്ത് ടോർച്ചടിച്ച് നോക്കിയിട്ടും, കല്ലുകൾക്കിടയിലുള്ള പൊത്തിലേക്കെല്ലാം കല്ലെറിഞ്ഞ് നോക്കിയിട്ടും ഒന്നിനെപ്പോലും കാണാൻ കിട്ടിയില്ല. മച്ചിന്റെ മുകളിലെങ്ങാനും വൗവ്വാലുണ്ടോയെന്ന് നോക്കാൻ വലിഞ്ഞ് കയറിയതുകൊണ്ട്, മച്ച് വൃത്തിയായത് മിച്ചം. ആരും നോക്കാനില്ലാത്ത ചാത്തുണ്ണ്യാരുടെ പഴയ വീടിന്റെ പുറകിലെ ആലിലെ വൗവ്വാലുകളെയെല്ലാം കല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞു. അക്രമിയെ അക്രമിച്ചില്ല. അവറ്റയൊക്കെ കാത് പൊട്ടിക്കുന്ന ശബ്ദകോലാഹങ്ങളുണ്ടാക്കി മാഷിനെ ചീത്ത പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എങ്ങോട്ടോ പാഞ്ഞു.

പഴം തീനി വൗവ്വാലുകളാണ് വില്ലന്മാരെന്ന് അറിഞ്ഞതിനാൽ അടുത്ത ലെവൽ പഴങ്ങളായിരുന്നു. സകലരുടെ പറമ്പിലും ഓടി നടന്നു. നിലത്ത് വീണ് കിടന്ന എല്ലാ പഴ വർഗ്ഗങ്ങളും ആർത്തി ഭാവിച്ച് തിന്നു. എന്തൊക്കെയൊ ജീവികൾ കഴിച്ചതിന്റെ ബാക്കിയായ പഴങ്ങൾക്കും, ചീഞ്ഞ പഴങ്ങൾക്കും, മുൻഗണന കൊടുത്തു. ആദ്യമെല്ലാം അറപ്പായിരുന്നു. പക്ഷെ അതിന് മാഷ് തന്നെ ഒരു കഥയൊക്കെ മെനച്ച് പരിഹാരമാലോചിച്ചു. കാട്ടിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട് പോയിരുന്നെങ്കിൽ, ജീവൻ നിലനിർത്തേണ്ട ഒരു ഗതിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ ഒരു ആരോഗ്യസ്ഥിതിയിൽ നിലത്തുനിന്ന് കിട്ടുന്ന ഫലങ്ങളെ കാണുമായിരുന്നുള്ളു. കണ്ണായിരുന്നു പിന്നെയൊരു പ്രശ്നം. വായിലേക്ക് വയ്ക്കുന്നേരം ഒരു നോക്ക് കണ്ടാൽ പിന്നെ ഓക്കാനിച്ചിരിക്കും. അതൊഴിവാക്കാൻ കണ്ണ് അടച്ച് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. പഴങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞതിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം പകലുള്ള കട്ടൻ ചായ പോലും ഒഴിവാക്കി നിലത്ത് നിന്ന് പെറുക്കിയ പഴങ്ങൾ തിന്നു. പഴങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അമ്ലങ്ങൾ ഓരോന്നായി മാഷിന്റെ കുടൽ അടക്കി വാഴാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ശരീരം പ്രതികരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതിന്റെ പുറമെ, പുഴു കയറിയതും മറ്റുമായ പേരയ്ക്കയും മാങ്ങയും വയറിന് ആപത്തായതുകൊണ്ട് ശരീരം അതിനെ ശർദ്ദിച്ച് പുറന്തള്ളാൻ തുടങ്ങി. വായിലൂടെയും മൂക്കിലൂടെയും നിർത്താതെ ശർദ്ദിക്കുന്നേരം സന്തോഷിക്കുന്നൊരു ആൺപിറന്നവൻ ഇതിനുമുൻപ് ഭൂമിമലയാളത്തിലുണ്ടാവാൻ വഴിയില്ല. മാഷിന്റെ മനസ്സിൽ ഇത് നിപ്പയാണെന്ന് ശർദ്ദിക്കുന്നതിന് ഏറെ നേരം മുൻപ് തന്നെ ഒരു ധാരണയുണ്ടായിരുന്നല്ലൊ.

മാഷ് അവശനായിരുന്നെങ്കിലും സ്വന്തം പൗരപുരാതന പീസ് കൈനെറ്റിക്ക് ഹോണ്ടയിൽ സർക്കാർ  ആശുപത്രിയിൽ മുഖം കാണിച്ചു. അവിടെ ചെന്ന് ലക്ഷണങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ലിസി ഡോക്ടർ നിൽക്കമലിന്റെ വെള്ള കസേര തെറിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ചാടിയെണീറ്റ് മാസ്കും കൈയ്യുറയും എല്ലാം ഉണ്ടല്ലൊ എന്ന് വീണ്ടും ഉറപ്പാക്കി. അവർ പല വട്ടം പറഞ്ഞ് പഠിച്ചിരുന്ന ഡയലോഗ് എല്ലാം അയാളോട് പറഞ്ഞു. കോഴിക്കോട് മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ അഭയം പ്രാപിക്കാനായിരുന്നു അതിന്റെ സത്ത.

മാഷിനെ കൊണ്ടുപോവാൻ അവിടുന്ന് ആരും ആംബുലൻസ് വിട്ടുകൊടുക്കാത്തതിനാൽ, മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ നിന്ന് ശവം കൊണ്ടുപോയ ഒരു ആംബുൽൻസ് വരുത്തിച്ച് അതിൽ രോഗിയ്ക്ക് ചുറ്റും നാല് വശവും ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് ഷീറ്റുകൊണ്ടുള്ള തുറുങ്കിൽ മാഷിനെ മെഡിക്കൽ കോളേജിലെത്തിച്ചു. ആദ്യമായിട്ട് അയാൾ ഒറ്റപ്പെടൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ട് ചിരിതൂകി കിടന്നു.

പക്ഷെ മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ ക്വാറന്റൈൻ സെല്ലിൽ ഒന്നു രണ്ട് ദിവസം കിടക്കാനൊത്തതും, ആ ദേശത്തെയൊട്ടാകെ വൈറസിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ച മാലാഖമാരായ ഡോക്ടർമാരാലും നഴ്സുമാരാലും പരിചരിക്കപ്പെട്ടു എന്നതും ഒഴിച്ചാൽ, ബാക്കിയെല്ലാം വെറുതെയായി. വയറൊന്ന് കഴുകി വെളുപ്പിച്ചെടുത്താൽ എല്ലാ അസുഖവും മാറുമെന്ന ഡോക്ടറുടെ വാക്ക് കേട്ട് മാഷിന്റെ നെഞ്ച് പിടഞ്ഞു. ആലപ്പുഴ വൈറോളജി സെന്ററിൽ നിന്ന് വന്ന റിപ്പോർട്ടും കൂടെ ആയതോടെ അവർക്ക് പൂർണ്ണ വിശ്വാസം വന്നു, മാഷിന് നിപ്പയിലെന്ന്. ആലപ്പുഴയിലുള്ളത് പുതിയ സ്ഥാപനമായതുകൊണ്ടാവും, മറിച്ച് പൂനെയിലാണ് രക്തം അയച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ അസുഖമുണ്ടെന്ന് അവരെഴുതിയേനെ എന്ന് മാഷ് കടുപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു. ഇത് കേട്ട് ഡോക്ടർമാർ ഞെട്ടി. ഇതാ ഉടനെ മരിക്കില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞ് വിഷമിക്കുന്നൊരുത്തൻ. അവരിൽ തന്നെ ഒരു വിഭാഗം മാഷിന്റെ അവിശ്വാസം വിട്ട് കളഞ്ഞില്ല. അയാളുടെ ബ്ലഡും യൂറിനുമെല്ലാം പൂനെയിലുള്ള വവൈറോളജി ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിന് അയച്ചുകൊടുത്തു.   അന്ന് ആരോഗ്യ ജാഗ്രത സൈറ്റിൽ മാഷിന്റെ ഒഴിച്ച് ബാക്കിയുള്ള രോഗികളുടെ ടെസ്റ്റ് റിസൽറ്റ്സ് അൺനോൺ എന്നുള്ളത് മാറ്റി നെഗറ്റീവ് വന്നു.

പിറ്റേന്ന് അയച്ചവരുടെ സാമ്പിളുകളും നെഗറ്റീവ് ആണെന്ന് നഴ്സ് എഡ്വിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് മാഷ് കേട്ടു. അതിനോട് കൂട്ടിച്ചേർത്ത് കേരള ഹെൽത്ത് മോഡലിനെ വാഴ്ത്തി സകല പത്ര മാധ്യമങ്ങളിലും, എന്തിനേറെ പറയുന്നു, ലോകാരോഗ്യ സംഘടന വരെ അവരുടെ പഠനം നടത്താനും, ഇവിടെയുള്ളവരുടെ കഷ്ടപ്പാടിനെ വാഴ്ത്താനും തുടങ്ങി. ഇത് മാഷിന്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളേയും തച്ചുടച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മാഷിന്റെ മാത്രം.

പ്രശ്നബാധിത പ്രദേശങ്ങളെല്ലാം വീണ്ടും പൂർവ്വസ്ഥിതിയിലായി വന്നുപോന്നു. അങ്ങാടിയിലും ആൽമരക്കിഴിലുമെല്ലാം ആൾക്കാർക്ക് സംസാരിക്കാൻ പുതിയ വിഷയം കിട്ടി. കരടിക്ക് പനിയാണ്. നിപ്പയാവും. പക്ഷെ ആശുപത്രി കിടക്കയിൽ കിടന്ന് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഞെരിപിളി കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞിരുന്ന മാഷിന് പൂനെയിൽ നിന്ന് റിസൽറ്റ് എത്തുന്നതിന് മുൻപ് ബോധ്യമായിത്തുടങ്ങി തനിക്ക് നിപ്പ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന്. അർധരാത്രി തൊട്ട് ഓരോ മിനിറ്റും അയാൾ ഇടതുവശത്ത് മുകളിലേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിറം മങ്ങിയ പ്ലാസ്റ്റിക് കൂടുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ക്വാറന്റൈൻ കൂട്ടിലാണെങ്കിലും അതിനപ്പുറത്ത് ഭിത്തിയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന ക്ലോക്കിന്റെ സൂചികൾ ഏകദേശം എവിടെയാണെന്ന് കാണാമായിരുന്നു. ഓരോ മിനിറ്റും അയാളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ കൂട്ടിപ്പോന്നു. പതുക്കെ അത് ക്രമാതീതമായി കൂടിത്തുടങ്ങി. പണ്ട് കിലൊക്കണക്കിന് പച്ചക്കറി ചുമന്ന് അങ്ങാടിയിൽ എത്തിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് പോലും ഇത്രയും അണച്ചിട്ടില്ല. ശ്വസം എടുക്കുന്നത് മുഴുവൻ എവിടെയൊ ചോർന്ന് പോവുന്ന പോലെ, കൂടുതലെടുക്കാൻ സാധിക്കാത്തതു പോലെ. മരണ വെപ്രാളം അയാളിൽ നിന്ന് അയാളിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്ന മെഷീനുകളിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു. അവയുടെ കൂക്കു വിളികളിലൂടെ സ്പെഷ്യൽ ഡ്യൂട്ടിയിലുള്ള നഴ്സുമാരിലേക്കും, അവർ വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് വീട്ടിൽ പോയ ഡോക്ടർമാരിലേക്കും എത്തി.

മരിച്ചെന്ന് ഉറപ്പാക്കിയ ഉടൻ തന്നെ കൺപോളകൾ രണ്ടും കൂട്ടിയടപ്പിച്ച് സാജൻ ഡോക്ടർ തന്റെ പ്രാധമിക പരിശോധന നടത്തി. ഹൃദയസ്തംഭനമാണെന്നുറപ്പിച്ചു. പക്ഷെ ബ്ലഡ് ടെസ്റ്റ് റിസൽറ്റ്സ് വരാത്തതിനാൽ, സാധാരണ മരണം അസാധാരണമായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മാഷിന് വെറും വയറിളക്കവും ശർദ്ദിയുമാണെന്ന് മീഡിയയും നാട്ടുകാരും വിശ്വസിച്ചില്ല. അയാൾക്ക് നിപ്പയാണെന്ന് നാട്ടുകാർക്കായിരുന്നു ഉറപ്പ്. ബന്ധുക്കളൊ നാട്ടുകാരൊ ആരും ബോഡി ഏറ്റെടുക്കാൻ വന്നില്ല. ഇതിനിടയിൽ ഡീൻ ഓഫ് മെഡിസിൻ നേരിട്ട് നടത്തിയ വാർത്താ സമ്മേളനത്തിൽ അയാൾ പൂനെ വൈറോളജി സെന്ററിൽ നിന്ന് വന്ന കൈമൾ മാഷിന്റെ ഫലം നെഗറ്റീവാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന പേപ്പർ പുറത്ത് വിട്ടു. പക്ഷെ അത് ഇപ്പോഴത്തെ ബഹളങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ കെട്ടിച്ചമച്ചതാണെന്നും പറഞ്ഞ് സർക്കാർ തന്നെ അയാളുടെ ശേഷക്രിയകൾ നടത്തണമെന്ന തീരുമാനത്തിലൂന്നി നാടൊട്ടുക്ക് പ്രക്ഷോഭവും പോസ്റ്റുകളുമായി. അവസാനം ഭീതിയൊഴിവാക്കാൻ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ സർക്കാർ ഉത്തരവിറങ്ങി. മാഷിനെ വെളുത്ത പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പായമണിഞ്ഞ മാലാഖമാർ തന്നെ അടക്കി. നാട്ടുകാരുടെ ആവശ്യവും തംബുരുവിന്റെ അവസ്ഥയും മാനിച്ച് കൈമൾ മാഷിന്റെ മരണത്തിനും ധനസഹായം ഏർപ്പെടുത്തി.

മരണശേഷമാണെങ്കിലും കൈമൾ മാഷിന് നിപ്പാ വൈറസ് ബാധിച്ചു. തംബുരുവിന്റെ പഠനത്തിന് ഒരു മുടക്കം വന്നില്ല. ഭാവിയിലും ഒരു പ്രശ്നവും വരില്ലെന്ന് സമാശ്വസിക്കാം. മാഷ് മറ്റൊരു ലോകത്ത് വിജയം പുൽകി.

പക്ഷെ, എല്ലാം അവിടംകൊണ്ട് തീർന്നില്ല. കൈമൾ മാഷിന്റെ കഥയെ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളു, കരടി കൈമളിന്റെ കഥകൾ പുനർജ്ജനിച്ചു. അങ്ങാടികളിലും, ആൽമരച്ചുവടുകളിലും, ചായപ്പീടികകളിലും എന്നുവേണ്ട സകലയിടത്തേക്കും പുതിയൊരു സംശയം വ്യാപിച്ചു. കരടിക്ക് എങ്ങനെയാവും നിപ്പ ബാധിച്ചത്? ഇനി ഇവിടാരും അറിയാതെ പോയ ബന്ധങ്ങൾ വല്ലതും?




 

പേരാമ്പ്ര നിവാസികൾ ഒറ്റപ്പെടുന്ന വാർത്ത വായിച്ചതുകൊണ്ട് എഴുതി തുടങ്ങിയതാണ്. കരടി കൈമൾ ആദ്യമൊരു ആത്മഹത്യയുടെ മുനമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന കർഷകനായിരുന്നു. കാർഷിക ലോൺ ഒഴിവാക്കാൻ അയാൾ നിപ്പ ബാധിച്ചെന്ന് വരുത്തുന്ന ആ കഥ എഴുതി വന്നപ്പൊ എനിക്ക് തന്നെ ഒരു വിഷമം. കർഷകർ നുണ പറഞ്ഞ് മേടിച്ചെടുക്കേണ്ട ഒന്നല്ല അത്. അവർ കഥയിലാണെങ്കിലും കള്ളത്തരം കാണിച്ചെന്ന് വന്നാൽ അതെന്റെ തെറ്റാണ്. പിന്നെ എങ്ങനെയൊ വലിയ പൊളിറ്റിക്സ് ഇല്ലാത്ത ഈ കഥയിലെത്തി.

 നിപ്പ ബാധയൊക്കെ ഒഴിഞ്ഞ് പോയി. നിങ്ങളുടെ ഭീതി മാത്രമാണ് ബാക്കി. കഴിയുമെങ്കിൽ കോഴിക്കോട് മെഡിക്കൽ കോളേജിലൊക്കെയുണ്ടായിരുന്ന രക്തദാന പരിപാടികളിൽ വീണ്ടും സഹായിക്കുക.

മഗിഴ്ചി.

~ G